terug.
‘Daar is ie weer,’ voegde hij er luchtig aan toe. Met een plof liet hij zich op het andere bed vallen, daarbij vergetend dat hij met een lattenbodem en niet met een spiraal te maken had. Hij kwam hard op


‘We kunnen ook door de duinen wandelen, opperde Warja.’

het matras neer. ‘Ik kwam dokter Han Dolber in de gang tegen...’
‘Bolder,’ verbeterde Warja. Ze pakte de bovenkant van de overtrek beet en schudde krachtig, in de ijdele hoop dat ze daarmee het dekbed gelijkmatig zou verdelen.
‘Wat?’ vroeg hij.
‘Hij heet dokter Han Bolder.’